۱۳۹۸ سه شنبه ۳۱ ارديبهشت
منشور اخلاقی
عناوین این صفحه
  • شماره 664
  • 8 صفحه
  • ۱۳۹۸ پنج شنبه ۲۶ ارديبهشت
  • اِلخَميس ١١ رمضان ١٤٤٠
  • Thursday 16 May 2019
کد خبر: ۴۶۰۱

نیازهای بانوان در فضاهای شهری وحمل ونقل عمومی

 

                                          هاجر سلطانی پور

به طور حتم همه ما انسان ها با توجه پیشرفت جوامع و توسعه یافتگی شهرها تجربه استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی را داریم و این امر با افزایش جمعیت و در نتیجه کاهش شرایط استفاده از امکانات شخصی، مثل اتومبیل در فضاهای شهری تبدیل به یک نیاز اجتناب ناپذیر شده است، اما شواهد نشان می دهد که این تجربه برای زنان و مردان متفاوت است به ویژه زمانی که صحبت از امنیت فیزیکی، حفظ شأن و کرامت افراد به میان می آید.

حمل و نقل ایمن، یکی از مهم ترین عوامل در احساس امنیت و کرامت زنان، در جامعه ماست، اینکه یک زن با خیال راحت از وسایل نقلیه عمومی استفاده کند مساله ای است که باید مورد بررسی و توجه مسولین قرار بگیرد.با توسعه شهرنشینی ونیاز به سفرهای متعدد شهری آنچه قابل تامل است امنیت  سفرها برای شهروندان خصوصا بانوان که نیمی از جامعه راتشکیل میدهند.

بنابراین نخستین نکته ای که با توجه به ضرورت استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی باید مورد توجه قرار گیرد مطمئنا ایمنی حمل ونقل است، که ابعاد مختلفی را شامل می شود و برای زنان و مردان معنای متفاوتی دارد.

جامعه شناسان حمل و نقل ایمن  را مساوی با اجتماع ایمن دانسته  ودر خصوص ضرورت توجه به ایمنی حمل و نقل به ویژه برای بانوان معتقدند:“در نخستین برنامه ریزی های شهری، شهرها بر اساس تفکیک کارکردها، به شیوه سنتی مورد توجه قرار گرفتند. یعنی زنان به حوزه خصوصی و مردان به حوزه عمومی تعلق داشتند.

این تفکیک به مرور و با افزایش جمعیت و توسعه شهرها باعث ایجاد تناقضی شد که نتیجه آن ناامنی زنان در فضای شهری بود  و از طرف دیگر هنوز جامعه ما این پذیرش را ندارد که زنان شغل رانندگی را به عنوان شغل دائم خود بدانند و رانندگان زن هر روز این برخورد را از سوی رانندگان مرد، مسافران و حتی افراد خانواده خود شاهد هستند.”

انها براین باورند که ” حمل و نقل ایمن، یکی از مصداق های اجتماع ایمن است. وقتی زنان با احساس ارامش و حفظ شأن و کرامت از این وسایل استفاده می کنند نتیجه مثبت آن در خانواده و در نتیجه اجتماع به خوبی دیده می شود و آن هم گسترش فرهنگ ترافیک و حمل و نقل است اما اگر این رضایتمندی و ایمنی فیزیکی و اخلاقی وجود نداشته باشد ترجیح آن ها عدم استفاده از وسایل نقلیه عمومی است و این باعث بروز مشکلات عدیده ای خواهد شد.”

براساس آمار اعلام شده  ۲۶ درصد از مسافران حمل ونقل عمومی به بانوان  تهرانی اختصاص دارد که این رقم بیانگراهمیت  توجه به مسئله ایمنی حمل و نقل برای زنان است و البته ناگفته نماند از طرفی هم این آمار اعتماد و اطمینان روزافزون خانواده ها به وسایل نقلیه عمومی را هم نشان می دهد که حمل و نقل عمومی به انتخاب اول بانوان تهرانی برای انجام سفرهای شهری تبدیل شده است.”

زنها نسبت به برخی جرم ها بیشتر احساس ترس می کنند به همین خاطر نسبت به حمل و نقل عمومی احساس امنیت کمتری نسبت به مردان دارند، به این خاطر وجود رانندگان زن، مشخص کردن بخشهای بیشتری از اتوبوس ها و مترو، ویژه زنان، می تواند در ایجاد حس امنیت در زنان کمک شایانی کند.”

کرامت‌الله زیاری، استاد دانشگاه تهران در اشاره کوتاهی به تفاوت‌های الگوهای حرکت زنان و مردان در شهر می‌گوید: مردها برای رسیدن به محل کار فاصله دورتری را طی می‌کنند اما نیاز زنان بیشتر در زمینه با مسئولیت‌های خانه و کار است یعنی مرسوم است که زنان سفرهای کاری‌شان را با امور دیگری مانند خرید یا بردن کودکان به مدرسه و برگرداندن آنها ترکیب می‌کنند در نتیجه تعداد قابل توجهی از زنان شانس‌های اشتغال‌شان را با توجه به چنین الگوهای سفر چندمنظوره محدود می‌کنند. به گفته وی، یکی از چالش‌های زنان در حمل‌ونقل، نداشتن خودرو شخصی است که بیشتر زنان را به سمت حمل‌ونقل عمومی سوق می‌دهد. این استاد دانشگاه معتقد است در حالی که فضاها و امکانات شهری باید برای همه شهروندان به‌طور یکسان فراهم باشند در طراحی فضاهای شهری و امکانات شهری، نگرش جنسیتی حاکم است. البته این مسئله درباره گروه‌های دیگری مانند کودکان و معلولان نیز به چشم می‌خورد.

ایجاد پیاده‌روهای امن؛ نیاز زنان

یکی از راهکارهای کاهش مشکلات و چالش‌های زنان در حمل‌ونقل این است که شبکه‌های حمل‌ونقل عمومی کشور با توجه به برآورد نیاز واقعی زنان و حجم بهره‌برداری آنها از این وسایل، مورد بازنگری قرار گیرند. به عنوان مثال تامین پیاده‌روهای امن و با عرض مناسب از مواردی است که باید به آن توجه شود. یکی از اساتید دانشگاه می‌افزاید: از سوی دیگر ایجاد نظارت محله‌ای بر خیابان‌ها، مکان‌یابی مناسب محل ایستگاه‌های حمل‌ونقل عمومی و تبدیل فضاهای بی‌دفاع به فضاهای امن از طریق ایجاد فعالیت و طراحی محله با کاربری مختلط، از راهکارهایی است که باعث افزایش احساس امنیت در زنان می‌شود.

به گفته وی ، تامین امنیت زنان در فضای شهری و تغییرات بنیادی با استفاده از طراحی شهری در زمینه تامین نظارت عمومی، یکی از مهم‌ترین اقداماتی است که می‌توان برای کاهش مشکلات زنان در حمل‌ونقل در اولویت قرار دارد. او توضیح می‌دهد: با اقداماتی مانند نورپردازی مناسب، امکان تامین امنیت در حد فاصل محل زندگی تا ایستگاه فراهم خواهد شد. ارائه خدمات حمل‌ونقل عمومی به صورت ۲۴ ساعته از دیگر مواردی است که می‌تواند امنیت بیشتری برای بانوان فراهم کند. به باور این متخصص شهرسازی، از دیگر اقدامات ضروری برای کاهش چالش‌های زنان در استفاده از حمل‌ونقل عمومی، مناسب‌سازی این شیوه حمل‌ونقلی برای بانوان با شرایط خاص مانند زنان باردار و زنان دارای کودک است. همچنین با توجه به الگوی سفر غالب بانوان، ترویج استفاده از دوچرخه برای سفرهای شهری می‌تواند بسیار مفید باشد.

 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد
عنوان صفحه‌ها